Το 2019, το 11,1 % των ατόμων με αναπηρία στην ΕΕ ζούσαν σε νοικοκυριά όπου η στέγαση επιβαρύνει σοβαρά το διαθέσιμο εισόδημα, σε σύγκριση με το 9,1 % για τα άτομα χωρίς αναπηρία.
Το ποσοστό υπερβολικής επιβάρυνσης του κόστους στέγασης ορίζεται ως το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριά όπου το συνολικό κόστος στέγασης αντιπροσωπεύει πάνω από το 40 % του διαθέσιμου εισοδήματος (και τα δύο «καθαρά» επιδόματα στέγασης).
Στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ, τα άτομα με αναπηρία ζουν σε νοικοκυριά όπου το κόστος στέγασης επιβαρύνει περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα από ό,τι στα νοικοκυριά χωρίς αναπηρία.
Τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα (33,7 %), τη Βουλγαρία (22,4 %) και τη Δανία (21,0 %) αντιμετώπισαν το υψηλότερο ποσοστό υπερβολικής επιβάρυνσης του κόστους στέγασης.
Στο άλλο άκρο της κλίμακας, το χαμηλότερο ποσοστό νοικοκυριών με αναπηρία που ανέφεραν μεγάλη επιβάρυνση από το κόστος στέγασης παρατηρήθηκε στην Κύπρο (1,5 %), τη Μάλτα (2,4 %), την Ιρλανδία (4,2 %) και την Ουγγαρία (4,5 %).
♿🏠💰 For 11.1% of people with a #disability in the EU, #housing places a heavy burden on disposable income.
🔴 Highest rate:
🇬🇷 Greece (33.7%)
🇧🇬 Bulgaria (22.4%)
🇩🇰 Denmark (21.0%)🟢 Lowest:
🇨🇾 Cyprus (1.5%)
🇲🇹 Malta (2.4%)👉 https://t.co/vgU8Sc5q9H#DisabilityAwareness pic.twitter.com/F9YTnlZgKd
— EU_Eurostat (@EU_Eurostat) March 10, 2021
